Son aylarda yaşadığım bazı durumlara uzun süre anlam veremedim. Dışarıdan baktığımda “o kadar da önemli değil” gibi görünen şeylerin aslında birikip tekrar ettiğini ve bana aynı döngüleri yaşattığını göremiyordum. Gözümün önündeki şeyi göremiyordum. Bence bilincin açılmasıyla ilgili en şaşırtıcı şeylerden biri bu. İnsan tam gözünün önünde duran şeyi göremiyor. Fark ettiğindeyse hem çok basit geliyor hem de “Ben bunu nasıl fark etmedim?” diye şaşırıyorsun. Ben de birkaç gün ön

Bilinçaltınız size sizinle ilgili neler anlatıyor, hiç düşündünüz mü? Peki bunu bilinçli olarak keşfetmeye hiç cesaret ettiniz mi? İster buna içimizdeki çocuk deyin, ister bilinçaltındaki bir iz, ister bastırılmış bir parça… Aslında etiketlerin bir önemi yok. Geçenlerde İtalyan grup Måneskin’in Coraline adlı şarkısının bir bölümünün Türkçe çevirisine denk geldim. Ve o sözler, yıllar önce kendi kendime yaptığım bir bilinçaltı çocukluk çalışmasını getirdi aklıma. Şarkının söz

Yaklaşık 7 aydır hamileyim. İşimi Temmuz’da bırakmamla beraber Ekim ayında hamile olduğumu öğrendim ve Temmuz’da doğumum olacak. İki Temmuz da benim için bir dönüm noktası gibi görünüyor. Eskiden hamileliği ve çocuk sahibi olmayı bir kadının önünde engel olarak düşünürdüm. Çok zaman, emek ve sorumluluk gerektiriyordu benim algımda. Bu yüzden uzun yıllar çocuk sahibi olmak istemedim. O yıllarda bana sorsanız mantıklı açıklamalarım vardı ama derininde ne olduğunu ben de bilmiyo